Kızlar Yollu Erkekler Aygır

Sevgili arkadaşlar MERHABA!

Evet, öküz gibi giriş yaptım çünkü bütünlemelerim 2 ağustos itibariyle bitti ve geçtim nalet olasıca sınıfımı. Pek mesudum kuzum. Yaz tatilim yeni başladı, çeşitli serserilikler yapmayı planlıyorum, haftaya paylaşırım sizinle diye tahmin ediyorum. Şimdi bayram arifesi. Temizlik olsun, bulaşıklar, yemek hazırlamaklar, akraba ziyaretleri olsun hep öyle şeylerle uğraşmaca. Domesticlik’te de yeri gelirse bir dünya markası olabilirim. Yakışıklı erkeklere selam ederim. Kaan’ın Top 10 Yaz Hit’ini açtım bir yandan ufak omuz hareketleri bir yandan da bu haftaki konuyu kafada toparlamaya çalışmaca…

Arkadaşlar güven konusunu ele alasım var ama öncesinde, beni bana cinnet getirten bir Adam’ı anlatacağım size. Arkadaşlarımdan biriyle taa sene başında bir partiye gitmiştik. Bu Adam’ı ben önceden görüp “ne kaa hoş, ne kaa farklı bi diksiyonu var.” falan diye düşünmüş ilgi çekici bulmuştum. Mekanda da karşılaşınca arkadaşıma dedim “haydi bi uğrayalım selam edelim.” yanlarına gittik, selamlaşma, muhabbet “siz de mi partiden sıkıldınız azuhahaah” geyikleri. Kafalar da biraz güzel tabi. Sonra ben bu Adam’ın yanındaki elemanı daha muhabbetli, hoş, sevimli buldum ve arkadaşıma Adam için ”bak ne kadar da iyi hoş çocuk ziyan olmasın iki sohbet et.” dedim. Gecenin devamında bize gidip 101 falan oynadık. Adam’la arkadaşım sabahın ilk ışıklarına kadar muhabbet etmişler, ben biraz erken uyudum o gece. Sonra Adam’la arkadaşım arasında cins bir ilişki başladı. Klasik önce bizim kız ilişki istemedi, zira uzun süreli bir ilişkiden yeni çıkmıştı, sonra kız adım atınca Adam istemedi. Ama bu süre zarfında kamyonlar dolusu sevişildi vesaire.

The 20/20 Experience Justin Timberlake Stili

Bundan aylar önce, Suit & Tie'ın Lyric videosunu adeta bir katalog videosu tadında çekip yayınlarken, müzik ile olduğu kadar stil ile de dolu bir dönemin yaklaştığının sinyallerini vermişti aslında Justin Timberlake. 

Albüm öncesi Tom Ford ile görüşüp, ortak tasarımlar yapan Justin, The 20/20 Experience dönemi boyunca kliplerinde ve canlı performanslarında bu tasarımları, ara ara da Tom Ford Spring/Summer 2013 koleksiyonundan parçaları kullandı.

Sizin de yakından takip ettiğiniz gibi takım elbise ağırlıklı bir dönem oldu ancak tabii ki bunlar sıradan takım elbiseler değildi. Tom Ford'un imzası geniş klapalar, oversized papyonlar, parlak ceketler, kuşaklar hatta beyaz altın kol düğmeleri ile dolu bir dönem oldu.

Bu Yazın 10 Hit'i

“Malum yaz ayları geldi, herkes tatilde.” diyerek yazıya başlamak çok isterdim. Fakat başta kendi hayatıma sonra da çevremdeki insanların hayatına baktığımda vardığım sonuç; insanlar tatil yapamıyor. Öğrenciler hala sınav (bütünleme) derdinde, çalışanlar ise tatil için uygun zaman bulamıyor ya da maddi sıkıntılar içerisinde. Görüldüğü üzere yaz ayları planları, her zaman planlandığı gibi gitmeyebiliyor. Tabii ki bir istisnai durum dışında: Müzik.

Müzik sektörü artık öyle bir hal aldı ki, yaz ayına özel şarkı/tekli üretimleri aldı başını gitti. Neredeyse hiç kimse yaz aylarında albüm çıkarma cesaretinde bulunmuyor hatta aksine çoğu şarkıcı, bir ya da iki şarkı ile yaz aylarını “hit” umuduyla geçiştiriyor. Bu durumun, müziğin kalitesini ve müzik sektörünü nasıl etkilediği ise apayrı bir konu. Tabii, bu duruma en çok etki eden faktör de tatil yapma şansı bulan şanslı insanlar.

Yaz şarkıları artık kurtlar sofrasına dönmüş durumdayken, bu yazın hitlerini sıralamak da benim gibi müzik yazarlarına sağlam bir ödev. Ağustos ayına girmemiz ile birlikte rekabetin iyice arttığı müzik sektöründeki hitleri şimdi sıralamaya başlıyorum.

Not: Listeyi oluştururken dikkate aldığım faktörler; dijital dinlenme/indirme sayıları, radyolar, televizyon, tatil yerlerinde çalan şarkılar ve sokaklar.

10. Mustafa Ceceli – Aman: Listenin 10 numarasında yer alan Mustafa Ceceli, “130bmp” olmayan!” yavaş şarkısı ile listede ayrı bir birinciliği üstleniyor. Hit şarkı deyince tabii ki akla ilk olarak hareketli, neşeli, pek bir şey anlatmayan, müzik üzerinden birkaç slogan ile iş yapan şarkılar geliyor. Fakat Mustafa Ceceli, Aman şarkısı ile bu düşüncenin son derece yanlış olduğunun bir ispatı niteliğinde. Tabii ki bu olayı tecrübe etmemizin asıl sebebi Sezen Aksu’nun son yıllarda yaptığı en güzel ve en özgün müziğini Aman şarkısında görüyor olmamız.

9. Atiye – Soygun Var: Atiye başardı. Evet, Atiye güçlü bir çıkış yaptıktan sonra hızla düşen ivmesini bir anda tersine çevirmeyi başardı. Mayıs ayının ortalarında çıkan ve çıkış şarkısı ile aynı adı taşıyan Soygun Var’ı dinlediğim an sevdiğimi çok net hatırlıyorum. Şarkının hit olması ise biraz zaman aldı. Atiye’nin başka bir başarısı da, şarkı böyle bir süreçten geçerken Atiye’nin sabrı ve kolayca yapılabilecek hatalardan kaçınmasıydı. Son olarak şarkının çalıntı olduğu yönünde çıkan haberlere karşı, “keşke insanlar albüm alsalar ve kartoneti okusalar!” diyorum.

Hayat, O'nun İçin De Zordu

Sakin, güneşli, ılık bir günün sabahında, sabah güneşinin bin bir rengine bulanmış odasında araladı gözlerini. Büyülü uyku ormanından yavaşça çıkıp, lavanta kokan odasında, yumuşak, pembe çiçeklerden nevresimli, üzeri pamukla doldurulmuş yastıklarla kaplı geniş yatağında buldu kendini. Kuş tüyü yastık kullanmazdı. Hayvan dostuydu çünkü. Ne olursa olsun, hayvanlara zarar vermek istemezdi hiçbir zaman. O da canlıydı ve en az kendisi kadar yaşama hakkına sahipti. Yastıkların arasında yatarken bir yandan da gözleriyle etrafı süzüp, ayağına kokan sivrisineği seyretti. Böcekgillerin en sefil türü olarak bilinen ya da en azından öyle görülen sivrisineği bile öldüremiyordu. Kendini onun yerine koyuyor, kendinden binlerce kat büyük bir yaratık tarafından ezilerek öldürülmenin vereceği acıyı hayal edip, onu öldürmekten vazgeçiyordu. Onun yerine pencereyi açardı gitmesi için. Bu sefer de sinek çıkmaz, aksi gibi yeni sinekler girerdi içeri. Olsundu, hiç olmazsa yalnız kalmazdı sinek, onları öldürmek zorunda kalırsa da yalnızlık hissine kapılmadan ölürlerdi birlikte. Sinek ayağından havalanıp, yatağının yanındaki komodinin üzerine kondu vızıldayarak. Komodin kirli beyaz renginde, İngiliz mobilya tipinde iki çekmeceden oluşuyordu ve yatağına göre oldukça minikti. Üzerine nevresimiyle uyumlu eski tip, pembe bir saat, dünden kalma içinde yeşil çay poşeti ve tarçın çubuğu olan lekeli bir çiçekli pembe bardak, yanında da dün gece saatlerce okuduğu Buket Uzuner’in İstanbullular adlı kitabı vardı. Kitaba bayılmıştı. Kitabın 15 farklı kişinin hayatlarını tek bir noktada birleştiren adeta “büyülü” bir havalimanında geçiyor oluşu onu etkilemişti. Tabii havaalanı büyülü falan değildi. Büyüden kastı kaderdi onun. Oldum olası kadere inanırdı. Rastlantı diye bir şey yoktu. Onun adı kaderdi. İyi ya da kötü, yol açtığı şey her ne olursa olsun, kader kaderdir. Bu fikri ona aşılayan babaannesiydi, en azından o öyle sanıyordu. Annesinin de aynı yapıda düşüncelere sahip olması, onu bu görüşe daha da bağlıyordu. Kitap da bir nevi “kadervari” bir rastlantılar silsilesine dayanmaktaydı ve kitaptaki iki mükemmel karakterin aşkı onu büyülemişti. Heykeltıraş Ayhan ve her genç kadının idol olarak alabileceği Belgin. Ayhan’ın hayat hikâyesinin saflığı, onun hiçbir zaman ulaşamayacağı kadar yetenekli oluşu, onu kıskandırmıştı. Ve geriye kalan 13 karakterin her birinin birbiriyle olan yakın veya uzak bağlantılarını okumak, okudukça şaşırmak onu tüm gece kitap okumaya itmişti. Ah yine şu sinek. Aptal gibi vızıldayıp başını ağrıtıyordu. Ani bir refleksle sineği komodine yapıştıracak ölümcül darbeyi indirdi. Çıkan tahtaya vurma sesiyle ne yaptığını anlayıp, iğrentiyle karışık vicdan azabıyla elini ters çevirdi ve dün geceden beri karnını doyurduğu elini kırmızıya boyamasından belli olan sineğin ölüsüyle göz göze geldi. Hışımla kalkıp banyoya geçti ve elini antibakteriyel sabunla yıkadı. Antibakteriyel sabunların aslında zararlı olduklarını öğrendiğinden beri annesi eve bu sabunlardan sokmuyordu ama son kalan bir şişeyi açmak zorunda kalmışlardı. Elini üç defa yıkayıp sinirle odasına döndü. Nedensiz sinirinin nedeni belki de Ayhan ve Belgin’in her şeyden kolay ilerleyen aşkıydı ya da Ayhan’ın doğuştan gelen yeteneği. Kendi yetenekleri, uğraşları Ayhan’ın büyülü ve bir alana odaklanmış yeteneğinin yanında devede kulak değil tüy bile kalmazdı. Sinirliydi, çünkü elindekilerle yetinmeyen bir çocuktu, elindekilerle yetinmeyen bir genç kız olmuştu. Sinirliydi. Sadece. Sinirliydi. Nefes alış verişleri hızlanmaya başladı. Göğsünün üzerine devasa bir ağırlık çöktü. Bu neydi şimdi. Ah doğru ya, artık sinirlendiğinde bu aptal histerik krizlere tutuluyordu. Aşamadığı aptal bir şey daha! Nefes alamamaya başladı, yutkunamıyordu. Sakinleşmeye çalıştı. Bir kitap yüzünden bu kadar sinirlenmesi normal miydi yoksa sinir hastası olma yolunda emin adımlarla ilerliyor muydu, bilmiyordu. Tek bildiği yaşamaktan çok okumayı tercih etmek istediğiydi. Kitaplarda her şey daha sade, daha berrak ve daha akıcıydı. Kitaplarda her şey daha “kolay”dı. Hayat zordu. Hayat herkes için olduğu kadar onun için de zordu.

Hayat zor olsa da siz “The Rip Tide” kafasından çıkmayın canlar. Kitapla kalın.

Haftanın Şarkısı: Tıkla

Not1:Bu ben değilim.

Not2:Belki de benim.
Not3:Buket Uzuner’den İstanbullular’ı okuyun.

Not4:Yorumlarınızı alayım diyeceğim ama yine kimse yorum yazmayacak. OUF!

Not5:Sinir hastası değilim.
Not6:Upsiii, kendimi ele verdim.

Not7:Şaka, ben değilim.

Mak.